บันทึกไม่ลับ ฉบับโปรแกรมเมอร์

  บางวันในออฟฟิศ มันไม่ได้เหนื่อยเพราะงานเยอะ แต่มันเหนื่อยเพราะความรู้สึกข้างในมันแน่นเกินไป เรานั่งอยู่หน้าจอเหมือนเดิม เปิดไฟล์เดิม ทำสิ่งเดิมๆ ที่เคยทำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน มือยังพิมพ์ได้ตามปกติ สายตายังไล่อ่านตัวอักษรได้เหมือนเดิม แต่ข้างใน…มันไม่เหมือนเดิมเลย ความคิดมันลอยไปเรื่อยๆ วนอยู่กับคำถามเดิมซ้ำๆ ทั้งเรื่องงาน เรื่องอนาคต เรื่องชีวิต เราควรไปต่อดีไหม สิ่งที่ทำอยู่มันใช่หรือเปล่า หรือจริงๆ แล้วเราควรเปลี่ยนอะไรบางอย่างไปนานแล้ว แต่สุดท้าย…เราก็ยังนั่งอยู่ที่เดิม รอบตัวเต็มไปด้วยคน เสียงคีย์บอร์ด เสียงคุยงาน เสียงหัวเราะเบาๆ จากมุมใดมุมหนึ่ง ทุกคนดูปกติดี เหมือนกำลังใช้ชีวิตไปตามทางของตัวเอง แต่เรากลับรู้สึกเหมือนตัวเอง “หลุด” ออกจากจังหวะนั้น เหมือนกำลังอยู่ในที่ที่มีคนเยอะ แต่ไม่มีใครได้ยินเสียงในหัวของเราเลย บางทีเราอยากเล่า อยากพูดออกไปตรงๆ ว่า “ช่วงนี้เราสับสนมากเลยว่ะ” “เราเหนื่อยนะ แต่ไม่รู้จะอธิบายยังไง” “เรารู้สึกเหมือนกำลังเสียเวลาไปเรื่อยๆ” แต่พอจะพูดจริงๆ มันกลับกลายเป็นแค่ “ก็โอเคนะ งานก็เรื่อยๆ” แล้วก็จบแค่นั้น ไม่ใช่เพราะไม่...

ช่วงเวลาที่เรากำลังสับสน ช่วงเวลาแห่งการตัดสินใจ เราอาจจะเสียเวลาโดยไม่รู้ตัว บางทีมันก็เหนื่อยเกินไปกับการแบกรับความรู้สึกมากมาย จนเราละเลยความรู้สึกตัวเอง ความฝัน แรงปรารถณา ถูกฝังกลบด้วยปัญหาร้อยแปดพันเก้าที่รุมเร้าเข้ามา และแน่นอนว่าบางคนอาจจะเห็นเป็นเรื่องเล็กกับการตัดสินใจง่ายๆเหล่านั้น แต่กับบางคนก็เป็นเรื่องชวนปวดหัว และไม่มีทางลงสำหรับปัญหาเหล่านั้น และสุดท้ายเราเสียเวลากับความยุ่งเหยิงในหัวมากเกินไป จนละเลยสิ่งที่ต้องทำในอันดับแรกๆไปเสียหมด ถ้าเป็นอย่างนัน ไหนๆก็เสียเวลาเปล่าประโยชน์ไปตั้งมากมาย เคยถามตัวเองแบบจริงจังไหม ว่าทำไมไม่ลองเต็มที่กับสิ่งอื่นๆบ้าง ในเมื่อมันก็ใช้เวลาเท่าๆกัน

ในวันที่จิตใจเราเลือกหนทางใหม่ ในวันที่ทุกอย่างยังสับสนวุ่นวายเต็มหัว แต่สิ่งน่ากลัวไม่ใช่ "ทางเลือก" แต่มันคือ "ทางรอด" บางทีมันก็ยากนะ ที่จะตัดสินใจว่าสิ่งที่เลือกดีที่สุดสำหรับเราแล้วหรือไม่!! เพราะอนาคตเป็นสิ่งที่คาดเดาได้ยากเหลือเกิน แม้มันจะมีรูปแบบที่ไม่แตกต่างกันนัก และพอจะคาดเดากรรมที่ตามมาก็ตามที และเมื่อวันนั้น วันที่จะต้องตัดสินใจ มาเร็วกว่าที่คิด เราอาจจะไม่ทันตั้งตัวเลยสักนิด ความคิดที่เคยเชื่อมั่นอาจจะสั่นคลอนลงอย่างง่ายดาย ความฝันที่ไม่เคยเริ่ม มันก็เป็นได้แค่ "ความเพ้อฝัน"

สำหรับพวก Introvert อยากผม การออกหน้ากล้องหรือทำตัวให้เด่นนั้นเป็นไปได้ยากมากๆ ผมชอบเก็บตัว ผมไม่ได้ชอบสถานที่เงียบๆหรอกนะ ผมชอบแสงสีเสียง ชอบบรรยากาศแบบร้านกาแฟ แต่ไม่ชอบให้คนมาวุ่นวายก็เท่านั้นเอง ดังนั้น การตลาดจึงเป็นเรื่องฝืนธรรมชาติมากๆ อยากให้โปรแกรมขายดี แต่การตลาดไม่ได้เรื่อง การจะยิงแอดอย่างเดียวมันได้ผลน้อยนิดมากๆ สุดท้าย สิ่งที่จะทำได้คงเป็นการฝืนธรรมชาติ เอาตัวเองออกมาคลุกคลีกับคนให้มากๆ ออกหน้ากล้องบ่อยๆ เพราะนั่นคือสิ่งที่จะช่วยคอนเฟิร์มกับลูกค้าว่า เราใส่ใจ และอยู่เคียงข้างกันแน่นอน

เมื่อผมทำงานมาสิบกว่าปี ก็ได้ค้นพบว่าเวลาสำหรับท่องเที่ยวใกล้เข้ามาแล้ว แต่สถานะการเงินกลับอยู่ที่เดิม แปลกมากที่สมาการเงินเดือนของผมก็คือ เดบิต = เครดิต บางเดือนหนักหน่อย เครดิตยาวเป็นหางว่าวกันเลยทีเดียว คำว่าอิสระภาพทางการเงิน ค่อยๆชัดเจนขึ้น อต่หนทางมันไม่ง่ายเหมือนที่คิด เพราะการเอาชนะใจตัวเองไม่ง่ายเลย เงื่อนไขต่างๆ อุปสรรคภายในใจ เรื่องราวภายนอกที่คอยกวนจิตกวนใจ คนทุกคนรู้ว่าจะประสบความสำเร็จต้องทำอย่างไร แต่การเริ่มลงมือทำ มันยากเย็นเหลือเกิน

วันนี้ตื่นขึ้นมาเช้ากว่าปกติ เพราะเสียงรบกวนจากไก่ที่ตีปีกขันอยู่ใต้ถุนบ้าน ที่ต่างจากทุกวันคือมันน่าจะเกาะอยู่บนแผ่นกระดานที่ดังกระทบบ้านทุกครั้งที่ตีปีกขัน ถนนชุ่มช่ำด้วยสายฝนจากพายุเมื่อคืน ดอกมะม่วงปลิวไสวเต็มทางเดิน ใช่แล้วล่ะ กลิ่นหอมที่เหมือนกลิ่นดอกไม้ที่โชยมาน่าจะมาจากช่อดอกมะม่วงนี้เอง นึกอยู่ในใจตั้งนานตอนเดินออกมานอกบ้าน กลิ่นมันพาให้จินตนาการว่าเหมือนมีฝูงผึ้งมากมายกำลังบินรายล้อมรอบตัว หลังจากได้กาแฟซองสำเร็จรูปจากร้านขายของชำอยู่ไม่ห่างจากบ้าน เมื่อเหลือบมองไปที่ซองกาแฟในมือ ก็พลันคิดถึง Podcast เรื่องหนึ่งที่บอกว่า "คุณรู้ไหม คู่แข่งของกาแฟสำเร็จรูป ไม่ใช่กาแฟยี่ห้ออื่นที่เหมือนๆกันนะ แต่กลายเป็นพวกเครื่องดื่มชูกำลังต่างหาก" และอีกหลายตัวอย่างที่ทำให้ได้ฉุดคิดว่า "มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ" #คู่แข่ง อาจไม่ใช่คนที่สร้าง #Product แบบเดียวกับเรา แต่อาจจะเป็นผลิตภัณฑ์อื่นที่สามารถช่วงชิงเงินออกจาก #ลูกค้า ที่เป็น #กลุ่มเป้าหมาย ของเราก็เป็นได้ ยิ่งถ้าลูกค้าของเราเป็นมนุษย์เงินเดือนด้วยแล้วล่ะก็ จะมีข้อจำกัดหนึ่งก็คือ แต่ละเดือนจะ #ไม่สามารถ...

เมื่อย้อนกลับไปวันวาน ช่วงเวลาหนึ่งที่ไฟในใจยังลุกโชน สังเกตว่ามีหลายอย่างที่เราอยากจะทำให้สำเร็จ แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายสิ่งก็รุมเร้าใจ จนสุดท้ายก็หลงลืมเรื่องราวที่ค้างคาใจไปเสียสิ้น ดังนั้น การจดบันทึกจึงน่าจะเป็นสิ่งเตือนใจได้ดีที่สุด เพื่อให้เวลากลับมาอ่านทบทวนแล้ว เปลวไฟที่ใกล้มอดจักลับมาลุกโชนสว่างไสวอีกครั้งหนึ่ง วิธีการจดบันทึกแบบ บูโจ https://youtu.be/Hp3dryIqLjY

PHP OOP เรื่องของ  Object-oriented programming เป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาศึกษา แม้ทุกวันนี้เหมือนตัวผมจะเข้าใจมัน แต่เอาเข้าจริงๆ เวลาถามคำถามกลับตอบอะไรไม่ได้เลย ถึงแม้จะพอเข้าใจใน PHP OOP เบื้องต้น แต่ส่วนที่เป็นแก่นของ OOP ก็ยังเข้าไม่ถึงอยู่ดี โดยเฉพาะ  Abstract Class และ  Interface คืออะไร? ทุกวันนี้ยังคงต้องค้นหา Google เพื่อแปลความหมายและอ่านคำอธิบายอยู่เรื่อย ถึงกระนั้น ก็ยังพอมีความรู้ความเข้าใจได้เอามาบอกต่อกันอยู่บ้าง วันนี้จะมาพูดถึงเรื่ององ Access Modifier  ซึ่งสำคัญทีเดียวในการเขียน OOP เพราะถ้าไม่เข้าใจ อาจจะทำให้งุนงงกับการ Error ที่เหมือนไม่มีอะไรให้ error ในเวลาที่เรียกใช้  property หรือ method ที่ไม่อนุญาตให้เข้าถึงได้ ใน PHP จะมี  visibility keyword เพื่อกำหนดการเข้าถึง ตัวแปร ( property ) หรือ ฟังก์ชั่น (method) ด้วยกันทั้งหมด 3 ตัวด้วยกัน คือ  private ,  protected ,  public และความเข้มงวดในการป้องกันการเข้าถึงของ ตัวแปรในคลาส  (property )  กับ ฟังก์ชั่น ( method ) จะต่างกันเล็กน้อย  property  จะเข้าถ...

       เผลอแป๊บเดียวก็ล่วงเลยมากลางเดือนมกราคม เดือนแรกของปี 2021 แล้วสิ ปณิธานที่ตั้งใจอย่างแรงกล้าพอผ่านมาแค่สองสัปดาห์แทบจะไม่มีเหลือ เหตุผลหลักเรามักจะโยนความผิดให้งานประจำที่พรากเวลา 8 ชม. ต่อวันของเราไป และจำเลยต่อมาก็จะเป็นงานจุกจิกรอบตัว  ธุระประปรัง ที่ต้องทำเมื่อมีเวลาว่าง และจำเลยตัวที่ร้ายกาจที่สุดก็คือ " ความอยาก " ไม่ว่าจะอยากสังสรรค์ อยากไปเที่ยวผ่อนคลาย หรืออยากดูหนังฟังเพลงสบายๆ แล้วแล้วแต่ใช้เวลาของเราไปจนหมดสิ้น ดังนั้นสิ่งที่จะต้องต่อสู้ ณ ขณะนี้ก็คือ " ใจตัวเอง " เป้าหมาย 2564 1) เขียนหนังสือ 2 เล่ม  2) เริ่มต้นสร้างคอร์สเรียนออนไลน์ 3) พัฒนาเครื่องมือเขียนโค้ดที่ทุกคนเข้าถึงได้ และทั้งสามสิ่งนี้คือการเริ่มต้นก้าวแรกของการเดินบนทางที่แตกต่างออกไป อ่านเรื่องราวการโฟกัสเป้าหมายเพื่อความสำเร็จได้ที่ https://thestandard.co/5-prioritization-tips-to-achieve-goals/ ราคาสุดคุ้ม    http://fastcoding.phpcodemania.com

เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ เราก็จะเข้าใจชีวิตมากขึ้นเรื่อยๆ จนบางทีสิ่งที่เรายึดมั่นถือมั่นก็กลับแปรเปลี่ยนไป สถานที่ที่เคยมีความสุขสบาย ก็เริ่มทำให้ทุกข์ใจ บรรยากาศการทำงานสำคัญมาก ยิ่งเริ่มต้นเช้าวันใหม่โดยเฉพาะวันจันทร์ ยิ่งสำคัญอย่างยิ่ง แต่หลายครั้ง บรรยากาศดีก็ถูกพรากไปด้วยความวุ่นวายของผู้คนในที่ทำงาน

          หลังจากที่ผมเริ่มสร้างผลงานของตัวเองขึ้น " PHP CI MANIA " คือชื่อที่ตั้งขึ้นสำหรับใช้เรียกขาน งานทุกอย่างและเวลาที่เคยปกติสุข ก็มลายหายไปจนหมดสิ้น เพราะไร้ซึ่งความสามารถในการบริหารจัดการเวลา และการจัดการกับความรู้สึกเชิงลบในจิตใจตนเอง PHP CI MANIA - ระบบช่วยสร้างโค้ดอัตโนมัติด้วย CodeIgniter Framework ผมไม่แน่ใจว่าจะมีใครเป็นเหมือนกันหรือไม่ หัวใจของคนธรรมดาๆของเรามักจะไม่สามารถแยกแยะความสำคัญของสิ่งที่ต้องทำออกาจาก ความหลงใหลในสิ่งที่ต้องการ เมื่อถึงจุดหนึ่ง หัวใจที่ไม่ยอมเลือกสักที ก็เจ็บปวดจนไม่สามารถเดินต่อไปได้ การเป็นโปรแกรมเมอร์ นั้นเป็นมากกว่าแค่การเขียนโค้ดไปวันๆ Coder -> Programmer -> Developer ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นไปได้ไม่ยาก  แต่เอาเข้าใจการเอาชนะใจตนเอง ยากกว่าการเอาชนะใดๆทั้งสิ้น แต่เพื่อให้ความฝัน และแรงบันดาลใจต่างๆกลับมาอีกครั้ง คงไม่มีสิ่งใดจะช่วยได้นอกจาก "ความพยายาม" ปรับตัว ปรับใจ เปลี่ยนแปลงความคิดให้ได้ และลุยกับมันให้เต็มที่ไม่ว่าจะทางไหนก็ตาม ...แด่วันวานที่ความฝันยังคงชัดเจน...

สำหรับการเริ่มต้นเขียนเว็บแอพพลิเคชั่น เราเริ่มจาก HTML, CSS, JAVASCRIPT และ PHP จนสามารถพัฒนาระบบได้ตาม Workshop ที่สอนในหนังสือ และถ้าเราพร้อมที่จะเขียนโปรแกรมตามความต้องการของคนอื่นได้ นั่นก็แสดงว่าเราพร้อมแล้วที่จะทำงาน แต่เดี๋ยวนี้โลกเทคโนโลยีหมุนไปไวมาก จากที่ Framework เป็นอะไรที่ไกลตัว จะใช้ก็ได้ ไม่ใช้ก็ได้ ก็กลับกลายเป็นจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องเรียนรู้เอาไว้ เพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะการรับสมัครงานในแต่ละครั้งส่วนใหญ่จะระบุเลยว่าต้องการ "PHP Laravel" หรือ จะพิจารณาเป็นพิเศษ นั่นหมายความ ถ้าเราเขียนได้ ย่อมมีโอกาสได้งานสูงแน่นอน จากที่เคยคิดว่ารู้จัก CodeIgniter Framework ก็พอแล้ว แต่พอเริ่มมีความรู้สึกอยากเปลี่ยนงานก็ต้องตกใจ ส่วนใหญ่ถามหา Laravel เป็นส่วนมากแล้วจากที่เคยมั่นใจในฝีมือตัวเองก็กลับกลายเป็นขาดความมั่นใจไปเลย จนคิดว่าต้องลุกขึ้นมาเรียนรู้อย่างจริงๆจังๆกับเขาบ้าง เพื่อความอยู่รอดในสายอาชีพต่อไป แต่หากใครที่สามารถรับงานเองได้ ก็คิดว่าน่าจะไม่เป็นปัญหา เพราะอิสระที่จะเลือกใช้ Framework ของตัวเองอยู่แล้ว ตรงนี้ก็คงต้องพิจารณาถึงความจำเป็นของแต่ละ...

...ย้อนไปถึงตอนที่ฝึกขับขี่มอเตอร์ไซค์ครั้งแรก... "มันไม่มีอะไรยากหรอกน่า แค่บีบคลัทช์ เข้าเกียร์ แล้วก็เร่งส่งนิดหน่อย" พี่ชายพยายามสอนผมขี่ LS125 รถสองจังหวะที่เท่สุดๆในความคิดตอนนั้น ผมใช้เวลาอยู่ประมาณเกือบสัปดาห์กว่าจะฝึกขับสำเร็จ และนั่นก็คือรถมอไซค์คันแรกที่ขับได้ในชีวิต และตอนขับไปเรียนนี่เท่ระเบิดไปเลยทีเดียว เพื่อนๆคนไหนก็อยากขอลองขับกันหมด และที่สำคัญขับสนุกกว่ารถมอไซค์ทั่วไป จึงเป็นที่มาของการตัดสินใจถอย CBR150R คันปัจจุบัน แต่ก่อนหน้านี้ก็ถูกภรรยาเบรกอยู่หลายครั้งว่ารถมันแรง ขี่เร็วอันตราย ซึ่งแน่นอนอยู่แล้วว่าความเร็วที่มากขึ้น โอกาสเกิดอุบัติก็มากขึ้น!! และที่ผ่านมาก็เกิดอุบัติเหตุเพียงแค่สองครั้ง และทุกครั้งก็เกิดจากความประมาทผสมเข้าไปด้วย ครั้งแรก กลับจากวิทยาลัยขับไปคุยไปกับคนซ้อนท้ายเพลินไปหน่อย แล้วไม่ได้คุยธรรมดาดันหันไปคุยด้วย พอหันกลับมาอีกทีรถเสียหลักลงข้างทาง และดันมีหลุมอยู่ตรงนั้นอย่างพอเหมาะพอดี ก็ตีลังกากันไปตามระเบียบ ครั้งที่สอง เกิดจากความชะล่าใจขับรถผ่านแยกนี้มาเกือบปีไม่เคยมีอะไร ปกติรถออกจ...

Crystal Report - Last Page is blank วิธีแก้ก็ตามในรูปเลยครับ เข้าไปในส่วนของการจัดรูปแบบ Section / Header / Footer แล้วในส่วนที่เรากำหนดให้ New page After ให้กดเพิ่มสูตรด้วย แล้วก็ใส่คำว่า NOT OnLastRecord กดบันทึกออกจากหน้าสูตร กด OK ออกจากหน้าจัดรูปแบบ เพียงเท่านี้หน้าสุดท้ายก็จะไม่แสดงอีก ที่มา :  https://stackoverflow.com/questions/1166881/crystal-report-last-page-is-blank

วันก่อนผมได้ดูคลิปวิดีโอสั้นๆ เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีขึ้น เขาได้บอกไว้ว่า "ในแต่ละวัน คนเราต้องพยายามทำในสิ่งที่แตกต่างจากเดิม" เพราะหากเรายังคงใช้ชีวิตแบบเดิมๆ บทสรุปก็คงไม่ต่างจากเดิม ...ผมเริ่มจากตรงไหน... ก็เริ่มจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ง่ายๆ เลือกที่จะซื้อของจากร้านที่ไม่ซ้ำกัน จะชอบบ้างไม่ชอบบ้าง แพงกว่ากันบ้างก็ช่างมัน เพื่อสัมผัสกับความรู้สึกที่แตกต่างจากเดิม เลือกเดินทางกลับบ้านด้วยเส้นทางอื่นๆ เพื่อให้แต่ละวันที่กลับบ้านจะได้สัมผัสวิวทิวทัศน์ที่ไม่ซ้ำกัน เลือกที่จะแวะซื้อของอะไรสักอย่างทุกครั้งที่นึกขึ้นได้ ซึ่งแน่นอนว่า ต้องไม่แวะร้านเดิมติดต่อกัน พยายามออกกำลังกายให้มากขึ้น โดยในแต่ละวันจะเน้นกล้ามเนื้อคนละส่วนกัน แขนบ้าง หน้าท้องบ้าง หัวไหล่บ้าง และมีอะไรอีกที่ผมควรจะเริ่มทำอย่างจริงๆจังๆ คงจะเป็นการเขียน JS ที่หลากหลายขึ้นและทำคลิปสอนเขียนโปรแกรมให้บ่อยขึ้น

ผ่านมาสิบวัน สิ่งที่ทำได้ก็เพียงแค่คิด แต่ยังไม่ได้ลงมือทำ ดังนั้นจึงไม่ต้องแปลกใจเลยว่า ทำไมคนประสบความสำเร็จจึงเป็นเพียงคนกลุ่มน้อย เพราะคนส่วนใหญ่อย่างเรา มักจะไม่สามารถตัดใจแลกเวลาของตัวเองกับสิ่งที่ฝันได้อย่างสุดตัว เวลาของผมขยับเข้าใกล้ปลายทางมาแล้ว 10 จากทั้งหมด 180 วัน (6 เดือน) แต่ทุกอย่างยังคงอยู่ที่เดิม แม้จะดูเหมือนจุดหมายปลายทางยังอีกยาวนานไม่ต้องเร่งรีบ แต่ถ้าดูจากสถิติความคืบหน้าที่ยังคงเป็น 0 ก็คงจะพอคาดการณ์ได้ว่าเวลาที่เหลือก็คงไม่ต่างกัน หากยังไม่สามารถปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่าง และใช้เวลากับความฝันให้เต็มที่อย่างแท้จริงให้ได้!!

อีกครั้งที่ผมกลับถึงบ้านล้มตัวนอน แล้วก็หมดเวลาไปอีกหนึ่งวัน เป็นค่ำคืนที่ต้องแก้ไขปัญหาจุกจิกของแอพฯในมือถือต่อจากเมื่อวาน และก็พอจะเหลือเวลานิดหน่อย ก็ดันใช้กับการอ่านนั่นโน่นนี่แล้วก็หมดเวลาลง สรุปแล้วสุดท้ายก็พ่ายแพ้กับความต้องการพักผ่อนของตนเอง จะด้วยความขี้เกียจที่สั่งสมมายาวนานตลอดทั้งวัน ตื่นเช้าขึ้นมาปลูกต้นทานตะวัน รดน้ำต้นไม้ แล้วก็เดินทางไปทำงานดังเช่นทุกวันที่ผ่านมา พรุ่งนี้เอาใหม่ กับการหลอกสมองอย่างจริงจังด้วยแนวคิดจากคลิปนี้

หลังจากที่ตั้งใจว่าจะพัฒนาตนเองให้ได้ภายในระยะเวลา 6 เดือน วันนี้เป็นวันแรกที่ต้องเสียเวลา 3 ชั่วโมงต่อวันที่เหลือจาก 24 ชั่วโมงไปกับการทำงานอย่างอื่นที่ถูกร้องขอเข้ามา หลังเลิกงานการเดินทางที่ใช้เวลาประมาณเกือบ 1 ชั่วโมงพอจะมีเวลาให้คิดไอเดียใหม่ได้นิดหน่อย แต่ก็ไม่ค่อยปะติดปะต่อเท่าไหร่นัก แต่หลังจากกลับถึงบ้านยังไม่ทันได้เปิดคอมพิวเตอร์ ก็นึกขึ้นได้ว่าสัญญาอะไรไว้จึงต้องจัดการมันให้เรียบร้อย เสร็จสรรพก็ทานข้าว อาบน้ำ เข้านอนหมดไปแล้วกับวันที่ 1 เช้ามาสะดุงตื่นเพราะนาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้น้อยกว่าที่ควรจะเป็น จากที่จะใช้เวลาพักผ่อนนอนหลับ 8 ชั่วโมง ก็ตั้งเหลือแค่ 6 ชั่วโมง หวังจะใช้อีก 2 ชั่วโมงที่เหลือมาเพิ่มเติมในส่วนที่ขาดไป แต่ดันลุกไม่ขึ้นซะงั้น 4:15 ระฆังยกที่ 1 ถูกกดปิดไป 4:30 ระฆังยกที่ 2 เริ่มดัง ก็น๊อคเอาท์เป็นที่เรียบร้อย ลากยากไปถึง 6:00 เป็นภาคบังคับที่ต้องตื่นนอนมาทำภารกิจส่วนตัว เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางไปทำงาน ปล. เช้านี้ได้ใช้เวลานิดหน่อยกับการถางหญ้าให้แปลงสตรอเบอรี่ที่ปกคลุมไปด้วยหญ้าขึ้นสูง และก็คงเป็นอีกเช่นทุกปีคือ ไม่มีเวลาเพราะต้นไหลสตรอเบอรี่ เพราะไม...

นับถอยหลัง อัพเกรดตัวเองใน 6 เดือน ว่ากันว่า คนเรามีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากัน แต่ขึ้นอยู่กับว่าเราจะใช้มันทำอะไร สำหรับคนที่ทำงานประจำไม่จำเป็นก็ลาออกก็ประสบความสำเร็จได้โดยการแบ่งเวลา 8 ชั่วโมงสำหรับพักผ่อนนอนหลับ 8 ชั่วโมงสำหรับทำงานประจำ 8 ชั่วโมงส่วนที่ 3 คือส่วนที่ใช้เปลี่ยนชีวิตของเรา แต่สำหรับผมใน 8 ชั่วโมงส่วนที่ 3 ของแต่ละคนนี้ ยังมีข้อจำกัดที่แตกต่างกันไปอีกด้วย สำหรับตัวผม แบ่งเป็น 2 ชั่วโมงสำหรับเดินทาง (รวมกันทั้งขาไปและขากลับ) 1-2 ชั่วโมงสำหรับอาหาร 3 มื้อ (เช้า กลางวัน เย็น  ขึ้นอยู่กับว่าวันไหนจะใช้เวลามากหรือน้อย) 1 ชั่วโมงสำหรับการอาบน้ำแต่งตัว (ทั้งตอนเช้า และตอนเย็น) จะเห็นว่าผมใช้ไปแล้ว 5 ชั่วโมงโดยประมาณ จาก 8 ชั่วโมงที่เหลือในแต่ละวัน ดังนั้นผมจะเหลือเวลาเปลี่ยนชีวิตตัวเองจริงๆ แค่ 3 ชั่วโมงต่อวันเท่านั้น ต่อจากนี้ไปอีก 6 เดือน กับเวลา 3 ชั่วโมงต่อวัน หากผมต้องการพัฒนาตัวเองจริงๆแล้วล่ะก็ อาจจะหมายถึงว่า ผมต้องตัดทุกสิ่งออกจากชีวิตไปเลยก็ว่าได้ หรืออาจจะต้องปรับแต่งระยะเวลาในแต่ละกิจกรรมให้น้อยลง เช่น นอน 6 ชั่วโมง  ก็จะได้เวลาเพิ่ม...

เครื่องที่เจอปัญหาใช้งาน ODBC ของ MySQL 5.1 ไม่ได้ นั้นใช้ระบบปฏิบัติการ Windows 7 Professional 32bit หลังจากดาวน์โหลด และติดตั้ง Connector/ODBC 5.1.13 ดาวน์โหลดจากหน้าเว็บ https://dev.mysql.com/downloads/connector/odbc/ และเมื่อเข้าไปสร้างตัวเชื่อมต่อที่ ODBC Data Source Administrator กลับต้องเจอกับข้อความนี้ The setup routines for the mysql odbc 5.1 driver odbc driver could not be found please reinstall the driver หลังจากพยายามหาวิธีแก้ไขอยู่ 2 วัน สุดท้ายก็ได้คำตอบจากเว็บนี้ https://www.landfx.com/kb/item/1032-the-setup-routines-for-the-mysql-odbc-driver-could-not-be-loaded-due-to-system-error-code-193.html ซึ่งได้แนะนำวิธีแก้ไขไว้ดังนี้ The Setup Routines for the MySQL ODBC Driver Could Not be Loaded Due to System Error Code 193 Issue When trying to either access or remove the ODBC driver, you see either of the following error messages: The setup routines for the mysql odbc driver could not be loaded due to system error code 193 Error 1918: Error in...